 |
|
|
KOMETY
Komety to stosunkowo małe obiekty, złożone z pyłu i lodu. Krążą wokół Słońca po wydłużonych, ekscentrycznych orbitach. Orbity większości komet przebiegają poza planetarną częścią Układu Słonecznego, w odległości 100 000 jednostek astronomicznych (ok. 15 bilionów km). Jeśli kometa zbilża się do Słońca jej jądro częściowo wyparowuje, tworząc jasną komę gazowo-pyłową i jeden lub więcej warkoczy.
Kometa Halleya to kometa krótkookresowa, dokonująca jednego obioegu Słońca w ciągu 76 lat. Najbliższy Słońca punkt jej orbity leży między orbitą Merkurego i Wenus, a najdalszy poza orbitą Neptuna. Jest jedyną kometą, której jądro sfotografowano. W 1986 roku wystrzelono 5 sond kosmicznych dla jej zbadania i jedna z nich - Giotto - wykonała dobrej jakości zdjęcie jądra
Większość komet pochodzi z chmury Opika-Oorta - olbrzymiego sferycznego obszary o średnicy ponad 200 000 jednostek astronomicznych, rozciągającego się wokół części planetarnej Układu Słonecznego. Przyjmuje się, że liczy ona około 10 bilonów komet, o łącznej masie odpowiadającej trzykrotnie masie Ziemi. Wewnątrz znajduje się pas Kuipera - mniejszy obszar zawierający podgrupę komet
Komety z chmury Opika-Oorta dzieli od Słońca odległość do dwóch lat świetlnych. Gdy z jakichś przyczyn kometa znajdzie się w planetarnej części Układu Słonecznego, może się zdarzyć, że pole grawitacyjne planet-olbrzymów zmieni jej trajektorię lub nawet ją zniszczy. W 1992 roku, gdy kometa Shoemaker-Levy 9 zbliżyła się do Jowisza, grawitacja planety rozerwała kometę. W ipcu 1994 roku można było obserwować zderzenie 21 fragmentów jądra komety z atmosferą Jowisza.
Kometa Halley`a |
